Excepter - Debt Dept (Paw Tracks,2008)

Bir gün Brooklyn Devlet Hastanesinde amnezi hastalarının yatırıldığı bir odada hastalar birbirlerini tanımaya çalışmışlar. Bir tanesi hobilerim kitap okumak, müzik dinlemek, film izlemek derken muhabbet koyulaşmış Lee Scratch Perry'i, No-Wave'i, Jackson Pollock'u, Dionysos'u hatırlamışlar. Kelime haznelerinde melodi diye birşey olsa da kulaklarına hiç bir melodi gelmemiş. Daha sonra melodiyi aramak için bir grup kurmuşlar.

Excepter'ın ilk albümü KA'da 2 notayı geçemiyorlardı ancak insanı saran dronelar ile nihilistik bir ritüel duygusu yaratıyordu. Geçen 4 yıl içinde çıkardıkları kayıtlarda notalar birer birer arttı ve son albümlerinde artık keşfedemedikleri melodiyi kendilerinin yarattığına eminiz. Belki de grubun melodi açısından doruk noktasını temsil ediyor Debt Dept albümü. Müzikteki deformasyonlar, daha doğrusu birbirlerini teğet geçen tonasyonlar grubun rituelistik tavrını devam ettiriyor. Doğaçlamadan uzaklaşması grubun işine yarıyor çünkü sesler daha çiğ olsa da hiç bir enstrüman diğerlerinin yanında efekt gibi durmuyor. Ya da vokaller dahil bütün sesler efekt olarak düşünülebilir. Kill People gibi No-Wave hatırası, Any and Every ve Burgers gibi dans müziklerinden nasibini almış şarkılar dinleyiciyi kıpırtacaktır. Sonuç olarak çok güzel bir albüm.